Limburg blijft Limburg

En dan is er opeens toch een ministerieel besluit over het openbaar bestuur en de provinciale overheid in Nederland. Met het voor Limburgers belangrijkste resultaat: Limburg blijft een zelfstandige provincie. Hoera, de vlag uit! Althans dat is nu de teneur.

Maar wat betekent dit nu eigenlijk? Dat er kennelijk naar je geluisterd wordt is in de politiek niet onplezierig. “Limburg heeft een sterke regionale identiteit”, zegt de zelfverklaarde cynicus Guus Urlings in deze krant. Waarvan akte! Verscheidenheid in Limburg mag gelukkig en maakte onze provincie afwisselend en aantrekkelijk. En inderdaad, de Limburgse identiteit bestaat als je hem zelf zo beleefd. En ja, ook de meeste andere Nederlanders zien Limburg als een stukje Nederland met een geheel eigen karakter. Net als bijvoorbeeld Friesland.

Dan nu de positie van de Limburgse positie in een meer zakelijk context. Limburg is geen miniprovincie en valt ook niet onder een status aparte, zoals werd vermeld. De provinciewet geldt ook hier voor alle provincies, ongeacht hoe groot ze zijn of waar de grenzen getrokken worden. Nee, het gaat om de mogelijkheden tot ontwikkeling en samenwerking. Die blijven in deze vorm optimaal aanwezig en dus kan Limburg met de buren in Vlaanderen, Luik en het Rheinland verder op tal van gebieden. Wat dat betreft ben ik blij dat ook de provincie Noord-Brabant in zijn huidige vorm gehandhaafd blijft. Dat maakt het mogelijk om de ingeslagen weg van economische samenwerking, zonder oponthoud door te zetten. Een groot deel van Brabant en geheel Limburg is tegenwoordig ‘Brainport-land’. Dat gaat vruchten afwerpen. De tandem Brabant en Limburg vormt hét duo in Nederland, zoals de tandem Bayern en Baden-Wúrtemberg in Duitsland die grote rol speelt in de Duitse Wirtschaft. Sleutelwoorden: economie, industrie, innovatie. En verdere vergelijking dringt zich op. Dat beide koppels in het zuiden van hun land liggen is niet zo opzienbarend. Beide tandems zijn sterk in toerisme, hebben een Bourgondische inslag, prachtige landschappen en een geheel eigen culturele identiteit. Dat belooft wat! Kortom, ‘Herliche Zeiten’. En Limburg blijft Limburg.

Gaan de media ‘op zwart’?

Politiek Limburg houdt zich aal een tijdje bezig met het mediabeleid. Allereerst ging het over de toekomst van onze provinciale Limburgse publieke omroep. Het Rijk wilde het allemaal anders en L1 zou wel eens in gevaar kunnen komen. Vanuit de Staten kwam de oproep gezamenlijk in actie te komen. Over alle partijgrenzen heen, ging men bij elkaar zitten en GS moest aan het werk in Den Haag met medewerking van de Limburgse politieke fracties.

Uiteindelijk wilde de Limburgse gedeputeerde het allemaal zelf doen, het actiemoment voor de Limburgse politieke partijen richting hun Haagse geestverwanten werd maar steeds vooruitgeschoven en het eind van het liedje was: “er is geen meerderheid voor het Limburgse standpunt”. Dank-je-de-koekoek.

Nu moet er opeens een krant gered worden. Opeens komen we er achter dat iedere krant financieel op apegapen zou liggen. Opeens komen we er achter dat journalisten niet meer bij raadsvergaderingen zouden zitten, wat in de praktijk best wel mee valt, er moet natuurlijk wel wat te doen zijn…. Wie goed kijkt ziet dat er eerder meer dan minder journalisten het echte nieuws volgen. Maar niet meer alleen van de krant of de radio, er zijn duidelijk meer nieuwsmedia actief geworden. Neem alleen maar eens de internetmedia. Kortom, de boel is geweldig in beweging. Dan nu de overheid laten ingrijpen en de zaken kunstmatig houden zoals ze waren, terwijl juist vernieuwing gaande is? Het lijkt ons geen goed idee!

Het actiefront wordt geopend. Authentieke reacties van verbazing en teleurstelling. Ondertussen maar hopen dat de actiegroep zich bewust blijft van de positie waarvan men gebruik maakt. Want zeg nou zelf: welke groep medewerkers van een bedrijf heeft nu de beschikking over zo’n actiemiddel voor het eigen doel als een complete krant! Natuurlijk heb je begrip voor wat er leeft bij de betrokken mensen in dit mediabedrijf. Maar onderhandelen gebeurt vaak in lagen en fases. Niet zelden zetten partijen elkaar op allerlei mogelijke manieren onder druk, liefst via de publieke opinie. Moet de politiek daar in meegaan? Dacht het niet! En een ding is zeker: als partijen ruiken dat de overheid zich er mee gaat bemoeien en er mogelijk geld te halen valt, verlopen processen alleen maar moeizamer en complexer en komt een gewenst resultaat niet sneller dichterbij. Dus politiek: handen af!

Dat er zulke zaken spelen wordt nog maar eens duidelijk als vanuit de ondernemingsraad gemeld wordt door de eigenaar of directie “onder valse voorwendselen in een reorganisatie gelokt te zijn”. Voor zulke geschillen tussen ondernemingsraad en bedrijfsbestuurder hebben we in Nederland de juridische weg naar de Ondernemerskamer te Amsterdam. Daar valt duidelijk en zakelijk vast te stellen wie een (on)behoorlijk spel speelt of niet.

Dan verschijnt de actieslogan “stop de moord op het Limburgse woord”. Alsof één medium, de krant, daarvan de enige echte drager zou zijn. De slogan maakt wel zichtbaar dat de krant heel goed in staat is zelf een hype te creëren, nota bene over zichzelf. Appelleren aan het ‘Limburg gevoel’ is gebruik maken van een gemakkelijke emotie. Altijd prijs!

Er zijn ook goede ideeën te beluisteren. Publieke omroep L1 en de krant DDL/LD bundelen hun internet medium. Dat lijkt een goed idee want nieuwszoekers zeggen nogal eens “te verdrinken in de kleine stukjes nieuws” op internet. Dus ga die concurrentie daar aan en maak je sterk. Maar zonder overheid, die moet op afstand blijven. Dat houdt de politiek zuiver en de media onafhankelijk.

De media gaan dus helemaal niet ‘op zwart’, ook niet in Limburg. De traditionele media, krant, radio en TV zullen zeker kunnen blijven voortbestaan, als ze goed inspelen op nieuwe ontwikkelingen. En natuurlijk in de gunst van de kijker, luisteraar en lezer blijven door die nieuwsvoorziening te brengen waar behoefte aan is. In al zijn kwaliteit, pluriformiteit en kwantiteit. En zo bepaalt de burger uiteindelijk de toekomst van de media en niet de politiek. Dat lijkt ons zeer gezond in 2014 !

Oplossing voor leegstaande monumenten

De Limburgse VVD-fractie heeft €5 miljoen vrijgemaakt op de provinciale begroting voor 2014-15 om leegstaande monumentale gebouwen te helpen herbestemmen. De VVD rekent monumenten en zorg voor het culturele erfgoed tot de belangrijke taken van de provincie. Er bestaat de komend jaren een grote opgave in het monumentale erfgoed.
Veel mensen blijven zich betrokken voelen bij een leegstaand monument. Het is een fraai monument, het is het middelpunt van het dorp of de wijk en mensen zien niet graag een groot leegstaand gebouw in hun woonomgeving, met verloedering en kans op vandalisme. Voor sommigen is het ook een gebouw met herinneringen aan doop, huwelijk of uitvaart.
Uit een inventarisatie bij alle Limburgse gemeenten blijkt hoe zeer men op lokaal niveau bezig is met deze bijzondere gebouwen. Zo zijn gedurende de laatste jaren in Limburg bijvoorbeeld 50 monumentale gebouwen al gesloopt of herbestemd. Momenteel staan ruim 30 gebouwen leeg, voor 17 van deze gebouwen bestaat een herbestemmingplan en ze hebben een monumentale status.
De VVD wil deze monumenten een nieuw leven bieden door provinciale middelen in te zetten en zo de onrendabele top van de herbestemming weg te nemen. Want een monument dat leeft is een beter leven beschoren!
Zie ook het bericht met interview van Statenlid Anton Kirkels op L1.

Mikwe moet ogen openen

De discussie die rond de ‘Mikwe’ te Venlo is ontstaan beperkt zich niet tot de echtheid van het museumstuk. Anton Kirkels, Statenlid namens de VVD in Limburg, heeft vragen gesteld aan het college van Gedeputeerde Staten welke consequenties dit voor de gedane en aankomende investeringen heeft in het Limburgs Museum. Tevens vraagt de VVD zich af hoe dit de educatieve waarde en de algehele reputatie van het museum aantast.

Om de ‘Mikwe’ ten toon te kunnen stellen is er een nieuwe vleugel gerealiseerd aan het Limburgs Museum te Venlo. Nu de echtheid ter discussie staat vraagt de VVD zich af welke consequenties dit heeft voor de aantrekkingskracht van het Museum en daarmee de exploitatie.

De VVD is voorstander van het investeren in cultuurbehoud in Limburg. De discussie die rond de ‘Mikwe’ is ontstaan moet de ogen openen bij de provincie. “De provincie is ervoor om de Limburgse cultuur en historie te waarborgen, maar er moet wel weloverwogen met de middelen hiervoor om worden gegaan”, Aldus Statenlid Kirkels. Volgens de VVD moet deze discussie dan ook tot gevolg hebben dat een dergelijk situatie in de toekomst niet meer kan ontstaan.

Klik hier voor de berichtgeving op L1.