Kantorenleegstand vraagt om investeren én leiderschap

Het thema kantorenleegstand  beheerst al een tijd de discussie in de Nederlandse vastgoed sector. Recentelijk kwam het Planbureau (PBL) voor de Leefomgeving met de laatste cijfers.

Gemeten over heel Nederland bedraagt de leegstand zo’n 17%. Dat is al weer een procentpunt meer dan een jaar daar voor, (bron: PBL) terwijl een gezonde kantorenmarkt goed functioneert met ca. 5% leegstand (frictieleegstand) als schuifruimte. Er is dus nog steeds een probleem, en het probleem wordt niet kleiner. Het effectief in gebruik zijnde areaal aan kantoormeters groeit ook nog, maar de voorraad neemt niet af vanwege de voortgaande nieuwbouw. Zou nieuwbouw van kantoren in alle gevalle taboe moeten zijn?

Daar zou je genuanceerd over moeten denken.

Allereerst is het verstandig het gezond-nuchter-verstand te gebruiken. Zet in op hergebruik van bestaand vastgoed. Dat heeft de provincie Limburg als toezichthoudende en sturende overheid, ook tot uitgangspunt gemaakt. Het staat in haar coalitieakkoord 2015-2019.

Maar daar ben je er niet mee. Slimme keuzes zijn gevraagd, op basis van een goede probleemanalyse. Op hoofdlijnen komt die hier op neer:

Niet alleen teveel aanbod maar ook vooral verkeerd aanbod van kantoren; conceptueel verouderd, oncomfortabel, energetisch onaantrekkelijk, op een verkeerde locatie. Conclusie: generiek aanpakken is niet dé oplossing, maatwerk is dus nodig. Daarbij komt dat de verschillen in leegstand en kwaliteitsbestand per regio of centrumstad érg groot zijn.

Hoe gaan vastgoed aanbieders hier mee om? Beleggers proberen prijsverlaging te vermijden en gaan daarmee niet stunten. Kantooraanbieders zoeken het meer in incentives, vrij vertaald: lokkertjes, en proberen potentiële huurders daarmee over de streep te trekken.

Nu pleit ik ook niet voor forse huurverlagingen, als je dat al af zou kunnen dwingen. Nee, geforceerde huurverlagingen ontnemen exploitant of belegger de investeringsruimte. Die is net broodnodig om te investeren in kwaliteitsverbetering. Die kwaliteitsslag naar betere energetische waarden, eigentijdse kantoor concepten, etc geeft het kantoorbestand een nieuw leven in plaats van nieuw bouwen en afdanken.

Een hoe nu verder? Transformatie lijkt het toverwoord. Kantoren verbouwen naar woningen, vooral jongeren – en studentenhuisvesting lijkt favoriet, en soms zelfs herbestemming tot hotelaccommodatie. Dat draagt zeker bij aan een oplossing, maar het kan niet altijd en er is ook niet overal behoefte aan.

Het PBL constateert dat er een “wall of money op de vastgoedmarkt afkomt”. Rente en staatsobligaties brengen geen rendement en het geld moet ergens in belegd worden, is de analyse. Dat wordt dus volop nieuwbouw. Een tegendraadse ontwikkeling. Herbestemming en vernieuwbouw (dé kwaliteitsslag) zou gestimuleerd moeten worden, zodat dit investeringsgeld dáárvoor ingezet gaat worden.

En de rol van de (regionale) overheid?

Partijen bij elkaar brengen en kennis beschikbaar en inzetbaar maken. Beleid van beleggers en ontwikkelaars en openbaar bestuur moeten op één lijn worden gebracht. Dat vraagt om overleg en afstemming.  Niet puur generiek, want dat doet geen recht aan de probleemanalyse, maar per regio. Kijk of bestaande organisaties in de regio’s daarvoor gebruikt kunnen worden. Dan denk ik bijvoorbeeld aan een organisatie als IBA Parkstad. Het beschikbaar maken van kennis om de kwaliteitsslag te maken zou een toegevoegde opgave kunnen zijn voor de Limburgse smart-services-campus.

Als transformatie en kwaliteitsslag zijn werk doen, blijft er een zeker restbestand over van kantoorgebouwen die op de verkeerde plek liggen. Daarvoor ligt sloop dan voor de hand. De provincie Limburg doet er goed aan niet zomaar met een sloopfonds te komen.

Dus niet meteen met de beurs open, klaar gaan staan. Hooguit in relatie tot de nog beperkt benodigde nieuwbouw in een vereveningsformule. Gelukkig heeft een provincie het wapen tegen ongewenste nieuwbouw, de provinciale verordening, als stok achter de deur. Met leiderschap en goed gerichte investeringen, kan dat waarschijnlijk achterwege blijven.

 

 

Anton Kirkels is lid van Provinciale Staten van Limburg, verbonden aan de VVD fractie.

A2 actie gaat door!

Op donderdag 23 april werd wederom een actie gehouden aan de A2 in het kader van de petitie “A2 moet breder”. Deze petitie speelt in op de reeds jarenlange bestaande fileproblematiek op de A2 tussen Weert en Eindhoven. Het verkeer staat er vrijwel iedere morgen van iedere werkdag vast, vaak over een lengte van 7 tot 10 kilometer.

Deze actiedag zijn er weer honderden handtekeningen opgehaald. Met de handtekeningen die digitaal geplaatst zijn via de internetsite komt de totaal stand nu op bijna 5800 ondertekenaars.

Initiatiefnemer Limburgs Statenlid Anton Kirkels vindt de tussenstand indrukwekkend: “in beperkte tijd met een aantal vrijwilligers, zoveel steun kunnen ophalen is echt geweldig.”

Het is dringend nodig dat de A2 fileproblematiek hoger op de agenda komt en maatregelen op de weg méér ruimte aan het verkeer gaan geven en een eind te maken aan het sluipverkeer in de dorpen langs de A2.

“De gemeenten en alle betrokken wijk- en dorpsraden van de plaatsen aan de A2 blijven de actie mee verder uitdragen. Met een stevige publieksuitspraak moet het lukken om de landelijke politiek te overtuigen: “er moet een oplossing voor de files op de A2 komen!”, zegt Anton Kirkels.

De betrokken gemeentebestuurders van Cranendonck, Heeze-Leende, Nederweert en Weert zijn in gesprek met maatschappelijke organisaties om de actie verder te verbreden. Dat heeft al een aantal bruikbare ideeën opgeleverd waarmee de actie kan worden voortgezet. Die worden nu verder uitgewerkt.

Kijk hier de reportage met Anton Kirkels bij L1 Avondgasten, 7 mei 2015:

 

SDC14945Want alle betrokkenen zijn de file maar ook het vele sluipverkeer door de dorpen (citaat) “spuug zat”. Met het aantal handtekeningen groeit dus ook nog steeds het aantal medestanders die de actie ondersteunen. Dat is nodig om later dit jaar, een sterk signaal af te kunnen geven naar ‘politiek Den Haag’.

De petities kan nog steeds getekend worden via www.petities.nl onder “verbreding A2”.

Erfgoedmanifest aan kerkdeur gespijkerd!

1.AntonmetmanifestVandaag heeft Statenlid Anton Kirkels het “manifest voor het Limburgs Erfgoed” aan de kerkdeur van de 15e eeuwse Paterskerk in Weert gespijkerd. Met deze symbolische daad en het manifest met de daaraan verbonden “zeven punten voor het Limburgs Erfgoed” vraagt hij aandacht voor het nieuwe cultuurbeleid van de provincie Limburg.

VVD Statenlid Anton Kirkels is er groot voorstander van dat nieuw beleid zich ook baseert op wat er leeft in de haarvaten van onze samenleving. Hij heeft dan ook van november tot en met februari een groot aantal verenigingen en organisaties bezocht, zoals historische genootschappen, heemkundeverenigingen, etc. Deze Limburgse Erfgoed Tour bracht hem van Schinnen tot Nederweert en van Venlo tot aan Maastricht.

Tijdens deze ledenbijeenkomsten is veel inspiratie opgedaan, zijn voorstellen gedaan en kansen voor het Limburgs Erfgoed op tafel gekomen. Daar zaten soms echte juweeltjes bij. Zoals het openen van de kleitunnels in de omgeving van Tegelen, zodat de kleitreintjes weer zouden kunnen gaan rijden; een kans voor educatie én toerisme. Het zelfde geldt bijvoorbeeld voor de ondergrondse gangen die toegeschreven worden aan de Bokkerijders rond Schinnen. Historie en gruwel in één levert de beleving die geschiedenis levend maakt.

3.AntonmetmanifestVrijdag 6 maart is het manifest openbaar gemaakt. Rond de dag van de verkiezingen zal het worden toegezonden aan het college van GS en de politieke partijen die ná 18 maart het nieuwe provinciaal bestuur gaan vormen. Want de zeven punten voor het Limburgs Erfgoed zijn het stuk voor stuk waard om opgenomen te worden in het provinciaal cultuurbeleid voor de aankomende bestuursperiode.

Actie aan de A2 bij Weert

Knipperende matrixborden en rode achterlichten. File. Het is één van de grootste ergernissen van Limburgse automobilisten die dagelijks op de weg zitten. Een belangrijk knelpunt is de A2 van Weert naar Eindhoven. Daar wordt al jarenlang gepleit voor de verbreding van de autosnelweg. Vanochtend werd er opnieuw actie gevoerd door VVD Statenlid Anton Kirkels.

 

Met de trein naar Antwerpen, dichterbij dan ooit…

Deze week kwam de begroting van de Provincie Limburg uit. Voor het eerst vinden we de door ons zo gewenst herstel van de personentrein verbinding Weert-Antwerpen, opgenomen in de begroting voor het jaar 2015. Hierin wordt de verbinding aangeduid als Weert-Hamont.

Jarenlang de politieke lobby, vanuit Weert, in Provinciale Staten, steeds vanuit de provinciale VVD fractie gevoerd, krijgt nu een concreet resultaat. Daar zijn tientallen gesprekken, overleggen, moties en amendementen, aan vooraf gegaan. Met vasthoudendheid dit Weerter agendapunt maar steeds aan de politieke onderhandeltafel terug brengen. Je moet overtuigt zijn en er in blijven geloven. Zo kreeg de trein naar Antwerpen een plek in het provinciaal programma “Limburg lijnen” samen met andere (grensoverschrijdende) spoortrajecten.

Dat de trein vanuit Antwerpen dit jaar al door rijdt tot in Hamont, zeven kilometer van Weert, heeft er ook aan bijgedragen dat ook anderen er in zijn gaan geloven.

De vermelding van de lijn Weert-Antwerpen in de begroting onder de rubriek “Mijlpalen project 2015” mag dan inderdaad een mijlpaal zijn, het betekent nog niet dat alles in kannen en kruiken is. Er moet nog veel geregeld worden, zoals de condities waaronder een exploitatie kan plaatsvinden, dekking van de éénmalige kosten van instandzetting van het tracé en de aanpassing van het station in Weert.

Voor 2015 staat een go/no-go moment gepland voor de verdere planvorming en realisatie. Waarom dit optimisme? Meer dan ook kent de heringebruikname van de personenlijn medestanders. En zonder bondgenoten wordt er niks bereikt. De wil van de lokale en regionale overheden, aan beide kanten van de grens, om door te pakken is essentieel. Maar er zijn meer goede voortekenen, zoals de positieve houding van de NMBS (Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen, de gedoodverfde exploitant) en het feit dat Prorail en Infrabel in stilte eerste voorbereidingen treffen

Als de trein gepland staat, bijv. vanaf 2017, en ook gaat rijden, dan heeft Weert zijn status van internationaal treinstation terug. En dat betekent dat het aanbod aan openbaar vervoer zal groeien in plaats van het risico  dat het inkrimpt, zoals we dat vanuit het verleden kennen.

Uitstel verbreding A2 onbestaanbaar

De VVD Statenfractie Limburg vindt het onbestaanbaar dat volgens de provinciebesturen van Limburg en Noord-Brabant de verbreding van de A2 Weert-Eindhoven niet aan de orde is. Dit ondanks dat er dagelijks duizenden mensen in de file staan. Volgens de VVD is dit te gek voor woorden. Daarom vragen de Statenleden Anton Kirkels en Joost van den Akker het Limburgse provinciebestuur om opheldering.

‘’Automobilisten vrezen dat ze straks in de berm moeten rijden om op hun bestemming ter komen’’, aldus Anton Kirkels.

Uit onderzoek van de BOVAG blijkt dat er een recordaantal van 8,1 miljoen auto’s op de Nederlandse wegen rijden en dat dit aantal de blijft groeien. Deze cijfers hebben uiteraard ook invloed op de drukte op de Limburgse wegen. Sinds jaren wordt de automobilist dagelijks gehinderd door files op de A2 ter hoogte van de provinciegrens. Vanaf Weert/Nederweert betekent dat stop-en-go. De VVD in Limburg dringt er dan ook op aan om de verbreding van de A2 op korte termijn door te zetten.

Voor Art. 38. RvO met betrekking tot de A2 verbreding klik hier.

 

 

Opinie – Legale wiet is niet uit te leggen

Het Nederlandse gedoogbeleid is aan buitenlanders nauwelijks uit te leggen. Niks nieuws zou je zeggen. Maar het dubbelhartige systeem van de coffeeshops met quasi-legale verkoop aan de voordeur en illegale teelt en inkoop via de achterdeur, laat van tijd tot tijd zien dat wij in dit land geen duidelijke of principiële keuze hebben gemaakt.

Recente berichten hebben zichtbaar gemaakt dat in de zuidelijke provincies van ons land de drugscriminaliteit hand over hand toeneemt. Het aantal wietplantages in kelders, zolders, maar ook in grote hallen is niet precies te bepalen. Het Platform Energiediefstal berekent de illegaal afgetapte stroom op een hoeveelheid van 1 miljard kilowattuur per jaar. Dat is bijna 1 procent van het nationaal verbruik en zou gelijk staan met 30.000 hennepkwekerijen.

‘Allemaal laten ontruimen’

In NRC Handelsblad (17 juli) laat de korpschef van de nationale politie Gerard Bouman optekenen: “Als ik wist hoeveel kwekerijen er zijn, zou ik ze allemaal laten ontruimen.” Bloemen voor die man! Maar laat hem dan ook zijn werk doen.

Logisch dat burgemeesters hier aandacht voor vragen. Zij zitten mee in de frontlinie van de steeds brutaler optredende drugscrimineel. Uit mijn ervaring als gemeentebestuurder weet ik wat dat betekent.

De burgemeesters zitten met hun verantwoordelijkheid naar hun burgers gevangen, tussen de kop-van-jut van de overlast en onveiligheid en de januskop van het drugsbeleid in dit land.

Ander beleid is illusie

De keuze om een ander, gedogend beleid te voeren ten aanzien van softdrugs dan ten opzichte van harddrugs loopt ook op een fiasco uit. Softdrugs gedogen zou voorkomen dat veel mensen zouden overstappen naar harddrugs. Dus wel hasj en wiet accepteren en heroïne, cocaïne, etc. buiten de deur houden. Het is een illusie gebleken.

En inmiddels zijn de wietplantjes doorgekweekt tot op een hogere THC-waarde, zodat zij een verdovende werking hebben die gelijk staat aan menige harddrug. Als wiet al ooit onschuldig geweest is, (een beetje het beeld het beroemde typetje van Koot & Bie, Koos Koets: ‘jemig-de-pemig’), dan heeft wiet nu definitief zijn onschuld verloren. Die sterke wiet lijdt niet alleen tot een stevig verslavingseffect maar ook tot steeds meer ontwrichte levens. Deze categorie drugs werkt als een sluipmoordenaar.

Gereguleerde wietteelt

Ook in Tilburg en Eindhoven gaan stemmen op voor een gereguleerde wietteelt. De overheid teelt dan de wiet of laat die onder haar toezicht verbouwen. Daarmee zouden beide probleemstellingen worden opgelost.

Een waanidee. Wat we dan krijgen is en-en! De legaal geteelde wiet met een lager, minder schadelijk geacht THC-gehalte is dan legaal verkrijgbaar bij de ‘discount’ wietboer. Maar voor de real stuff ga je natuurlijk naar de ‘speciaalzaak’… illegaal, maar dat neem je dan op de koop toe.

We schieten er niks mee op, we boeren alleen maar achteruit. Nú wiet legaliseren is zoiets als stoppen met de dijken te onderhouden terwijl het waterpeil stijgt.

Betrek het eens op jezelf. Op je gezin, je kinderen of kleinkinderen. Hoe krijgen ouders of opvoeders het nog aan kinderen uitgelegd dat wiet slecht voor ze is als de overheid het zelf gaat telen?

 

Verschenen in het Eindhovens Dagblad op 10 september 2014 en Dagblad De Limburger op 25 september 2014.

N280, er op of er onder…

“Als de spelregels tijdens het spel veranderd worden, moet je opnieuw beginnen” hebben meerdere mensen in Leudal, Baexem en Midden-Limburg overduidelijk gedacht. Aanleiding is het bericht dat de beleidslijn- grondslag voor het ontwerp van een gebiedsontsluitingsweg, de N280, niet goed is meegenomen in een eerdere fase.

De VVD fractie in de Staten van Limburg wil weten wat er echt speelt, de feiten kennen en ook weten hoe betrokkenen van provincie en gemeente hier mee om willen gaan. Reden voor de VVD om het onderwerp op de agenda van de Statencommissie van 29 augustus te laten zetten.

Hoe ontwerp je een nieuwe en veilige weg? Daarvoor hebben we de ontwerp principes ‘Duurzaam veilig’ van de SWOV, de Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid. Zij geven dus vijf principes voor een duurzaam ontwerp voor een veilige weg.

Dat deze principes niet meegenomen zijn in het ontwerpproces tot dusverre is een feit. Jammer, vervelend, en het sticht ook de nodige verwarring.

Er is kennelijk geen man over boord; de verantwoordelijke gedeputeerde benoemde het in de laatste Statencommissie als “het is maar een richtlijn”.

Nu gaan de professionals die aan de uitwerking van de eerder gekozen tracévariant werken, aan de slag met de vijf principes van ‘Duurzaam veilig’. Levert dat grote verschillen op? Volgende de gedeputeerde niet; hij wees op veel misverstanden die zouden zijn ontstaan, zoals een weg die vele malen breder zou worden als de gekozen variant: “Ongeveer 3 á 4 meter breder” en dat is inderdaad van geheel andere orde.

De gedeputeerde meldt dat het nadrukkelijk niet gaat om een nieuwe variant maar aanpassingen in de nadere uitwerking van dezelfde variant.

En die loopt nog steeds langs de achtertuinen van het dorp, in plaats van op geruime afstand van Baexem. En dat zijn de feiten, samen met nog andere lokale argumenten en effecten, wat mensen drijft om te vragen om een heroverweging.

Naast de harde, en soms ook zachte feiten, zijn er ook de argumenten die aangevoerd zijn in het debat. Het debat voorafgaand aan het principebesluit van Provinciale Staten van Limburg over het voorkeurstracé. Argumenten als het procesrisico, gemoeid met alle ruimtelijke procedures. Die lijken nu op basis van het gekozen voorkeurstracé toch wel toe te nemen.

Dat zelfde geldt voor het argument: ruimtebeslag. “Graag zo min mogelijk ruimtebeslag aan landbouwgrond of natuurgebied” riepen meerdere partijen in de Limburgse Staten. Nu komt er 1 hectare aan landbouwgrond en bijna ‘n hectare aan natuurgebied aan ruimtebeslag bij. Kennelijk nu niet meer zo belangrijk.

En dan wordt het ook altijd nog politiek. Het besluit voor dit voorkeurstracé werd met een relatief krappe meerderheid genomen. En wat doe je als een deel van de lokale bevolking van Baexem en de politiek van Leudal begint te roepen dat het huiswerk over moet. Terugschreeuwen? Bang dat de zaak gaat schuiven?

De partijen op de linkervleugel eisten zelfs luidkeels excuses van de gemeente Leudal aan de Staten, want “zo ga je als overheden onderling niet met elkaar om”. De VVD fractie vindt dit een overtrokken reactie.

Een eenmaal genomen besluit moet je ook niet lichtvaardig ter discussie stellen. Een goede democratische partij als de VVD legt zich ook zondermeer bij een democratisch genomen besluit neer. Maar mag je op basis van nieuwe inzichten niet onderzoeken of je hier ten halve moet keren in plaats van ten hele te dwalen? In een andere groot infradossier, de Buitenring Parkstad, werd daar wel geregeld toe opgeroepen…

Veel in deze ontwerpfase is nog onzeker. Er kan nog veel veranderen.  Daarin ligt dus nog besloten of er voldoende reden voor heroverweging is. Dat antwoord komt helaas pas later als meer details op tafel komen. En de standpunten in de statencommissie van de woordvoerders van PVV, PvdA, GL, SP, 50+ en D66 waren duidelijk: Heroverwegen, daar is in de Limburgse politieke geen ruimte voor.

onduidelijkheid in de krantenmarkt slecht moment voor besluitvorming

Vandaag werd via de media bekend dat De Persgroep eigenaar wordt van het Britse krantenbedrijf Mecom. Daarmee komen tientallen titels van zowel De Persgroep, Wegener als ook de Limburgse kranten van MGL in één hand. Deze situatie levert dusdanige vragen op die vooraf aan de besluitvorming van vrijdag 4 juli beantwoord moeten worden.

De VVD fractie in Provinciale Staten van Limburg vraagt het college van G.S. voor beantwoording zorg te dragen en deze voor de vergadering van vrijdag a.s. aan de Staten beschikbaar te stellen. Zij doet dit binnen een zogenaamde artikel 40 procedure, waarbij de gevraagde inlichtingen voor besluitvorming in de Staten beschikbaar dienen te zijn;

  1. Op welke wijze beïnvloedt de vanmorgen bekend geworden bedrijfsovername van Mecom/Wegener/MGL door De Persgroep, de aangekondigde overname van de Limburgse dagbladen door Concentra?
  2. Zo deze bedrijfsovername die een enorm aantal krantentitels in één hand gaat brengen, in zijn geheel wordt uitgevoerd, is het zondermeer duidelijk dat de toetsing door de Nederlandse mededingingsautoriteit(ACM) een bijna onmogelijk te nemen hindernis wordt. Het toenemend aantal variabelen en de toenemende onzekerheden in de markt is normaal gesproken voldoende reden om een pas-op-de-plaats te maken. Hoe beoordeelt het college van G.S. dit?

De geforceerde besluitvorming deze week blijkt een ontijdig moment van besluit te zijn gezien de roerige situatie in de krantenmarkt. Toeval bestaat niet.

De VVD fractie meent dat nu ook duidelijk wordt dat deze vorm van overheidsbemoeienis via de financiering van de overname Concentra/MGL, het handelen van marktpartijen alleen maar verstoort.

Europa is niet zwart of wit

Het lijkt er op dat deze verkiezingen voor het Europees Parlement meer aandacht krijgen van de media dan alle eerdere edities. Je ziet nu meer dan ooit Nederlandse politici optreden in Europese campagnes.
Lieten zij dit nederige, weinig populaire handwerk over aan collega’s die Europese kieslijsten bevolken, nu zien ze er zelf brood in. D66 en PVV profileren zich als uitgesproken pro of contra Europa. Versterkt door veel media-aandacht lijkt er dus maar één keuze: je bent voor of je bent tegen Europa. Andere opvattingen doen er blijkbaar niet toe.
Van veel burgers hoor je dat het wel erg snel gaat met Europa. ‘Het moet allemaal maar doorgedreven worden, alsof het niet anders kan’, zo is de beleving. Dat levert nog niet veel vertrouwen op in de Europese politiek.We kunnen het straks op 22 mei afmeten aan de opkomst.
Voor mensen die Europa niet willen afwijzen, maar ook niet naar een Verenigde Staten van Europa willen, is er een derde weg: het Europa van de regio’s. Laat de nationale lidstaten samenwerken waar dat echt nodig is en geef volop ruimte aan de Europese regio’s om samen te werken. Dat is nodig. Kijk alleen maar hoe er vanuit Limburg wordt geworsteld met grensoverschrijdend openbaar vervoer.Wat dacht u van de problemen die mensen ondervinden als ze aan de ene kant van de grens wonen en aan de andere kant van de grens werken? Je wordt door verschillen in de regels zwaar benadeeld. Dan is Europa gevraagd. Niet met meer Europese regels, maar met minder belemmerende nationale regels. Dat vraagt samenwerking in een Europa van de regio’s. Europa, daar waar het echt nodig is!
Dit opiniestuk is verschenen in Dagblad de Limburger/Limburgs Dagblad op 16 mei 2014.